مگر در صورتى كه حج بر دو نفر يا بيشتر به نحو شركت واجب شده باشد مثل اينكه دو نفر يا بيشتر نذر كنند كه با شركت يكديگر كسى را براى حج اجير نمايند . و در غير واجب مانع ندارد . « 116 » م - كسى كه حج بر او مستقر شده يعنى سال اول استطاعت ، حج نرفته اگر بواسطه مرض يا پيرى قدرت رفتن ندارد يا رفتن براى او حرج و مشقت دارد واجب است نايب بگيرد ، در صورتى كه اميد خوب شدن و قدرت پيدا كردن نداشته باشد واجب است فورا نايب بگيرد و اگر مستقر نشده باشد بر او ، اقوى عدم وجوب است . « 117 » م - بعد از آنكه نايب عمل را بجا آورد ، حج از معذور ساقط مىشود به شرط آنكه عذر تا آخر عمر باقى بماند . و لازم است بنابر احتياط واجب خودش حج نمايد اگر عذرش بر طرف شود پس در اثناء اگر عذرش بر طرف شود اين وجوب بنحو اولويت است . « 118 » م - كسى كه حج بر او واجب باشد چه سال استطاعتش باشد و چه حج بر او مستقر شده باشد جايز نيست نيابت كند از غير ، و اگر نيابت كند صحت نيابتش در فرض علم و عمد خالى از اشكال نيست ولى در غير اين صورت ذمه منوب عنه برىء مىشود و مستحق اجرة المثل است نه مسمى . « 119 » م - اگر اجير براى حجة الاسلام بعد از احرام بستن و داخل شدن در حرم بميرد كفايت مىكند از حج كسى كه براى او بجا آورده است و لازم نيست حج كردن براى او و اگر قبل از احرام يا بعد از آن و قبل از داخل شدن در حرم بميرد بايد دو مرتبه اجير بگيرند . و همين حكم را دارد كسى كه براى خودش به حج برود .